accountarrow-downcheckboxcheck-circleclipboardShapefacebookgluegoogle-pluscheck iconinstagramquote shapeselectshopping basketstravatwitteryoutube

Mooi verslag van en door Olympisch turner Dennis Goossens over 2018

innerme

Lees hier het blog-bericht van Olympisch turner Dennis Goossens. Een mooie evaluatie van het afgelopen jaar en een blik naar 2019.

In 2017 werd ik geconfronteerd met mezelf. Gemotiveerd om beter te doen dan in het Olympische 2016 duwde ik elke dag net iets harder op training. Ik wou in de volgende cyclus verder stijgen in de rankings en wist exact wat ik hier voor nodig had: een moeilijkere oefening.

In de eerste weken maakte ik progressie maar plots gingen kracht en conditie ontzettend snel achteruit. Door de verhouding tussen rust, voeding, trainingsvolume en trainingsintensiteit niet te respecteren was ik in een overtraining beland. Enkele maanden verder in het seizoen kreeg ik ook te kampen met een blessure aan de meniscus. Het hele competitieseizoen ging in een flits voorbij. Een verloren jaar? Absoluut niet, ik heb er ontzettend veel uit geleerd.

Het eerste punt op de agenda van 2018: de aanpak van 2017 stevig onder de loep nemen. Het was dan ook duidelijk geworden dat om de volgende stap te zetten niet alleen de trainingsschema’s geoptimaliseerd moesten worden maar vooral de balans tussen training en herstel. De balans die ik in 2017 niet gerespecteerd had. Alles werd aangepast met het oog op maximaal herstel. Zo werden lichte en zware trainingen alsook extra rustdagen systematisch ingepland. Verder werd ook studielast gereduceerd tot slot werd qua voeding gezocht naar optimale balans.

Ondanks dat ik sinds het begin van mijn sportcarrière bewust met mijn voeding bezig ben moet ik toegeven in 2017 fouten gemaakt te hebben. Voor het lichaam van een sporter heeft ontzettend veel brandstof nodig. Het is dan ook van essentieel belang om te zorgen dat het bouwstenen van de hoogste kwaliteit binnen krijgt. Pure brandstof: dat gaat van koolhydraten, eiwitten, véél water en verschillende soorten vetten tot vitamines en mineralen. Dit heb ik in 2018 meer dan ooit teruggevonden in Innerme. De producten laten me toe tijdens de trainingen voldoende te eten zonder dat ze mijn lichaam belasten of me een zwaar gevoel bezorgen. (Geloof me, eten dat op je maag ligt is alles behalve aangenaam wanneer je frequent overkop gaat.) Tegelijkertijd bezorgen ze meteen ook de bouwstenen die ervoor zorgen dat alles optimaal functioneert en er geen ontstekingen in de hand gewerkt worden.

Met het nieuwe game-plan op zak start ik aan 2018. De resultaten zijn al snel merkbaar. De stap naar de moeilijkere oefening, het gene waar ik in 2017 zo hard voor geknokt heb zonder succes, is gemaakt. Reeds op de eerste internationale competitie van het jaar, de wereldbeker in Doha (Quatar) wordt de oefening beloond met een 5e plaats.

“De stap naar de moeilijkere oefening, het gene waar ik in 2017 zo hard voor geknokt heb zonder succes, is gemaakt.”

EK Stap voor stap wordt mijn vorm steeds beter. Ik voel me elke dag sterker en het vertrouwen in de wedstrijdroutine groeit. Alles lijkt op wieltjes te lopen maar dan gaat het mis. Door een concentratiefout aan het einde van de training sla ik beide enkels om. Het verdict: enkele gescheurde ligamenten en een botkneuzing. Even zie ik het EK aan me voorbij gaan. Ik lach er altijd mee, maar het is niet ver van de realiteit, dat topsport 10% volgens planning trainen is en de overige 90% bestaat uit zoeken naar oplossingen. Deze voorbereiding was duidelijk niet anders. Alles moest wijken nu. Elk moment van de dag stond in het teken van het EK. Maximale verzorgen, maximale rust, optimaal eten, zoeken naar alternatieven op training en vervolgens hopen dat de genezing spoedig verloopt. 

Het is 2 weken voor vertrek. Eindelijk is alle zwelling is weggetrokken en kan ik opnieuw landingen maken. Ondanks een moeilijk voorbereiding heb ik mijn niveau prima kunnen aanhouden, het is GO-TIME en ik ben er klaar voor! De kwalificaties verlopen goed. Ik kwalificeer me als 5e voor de finale, wetende dat ik nog marge heb om beter te doen in de finale. YES, hier heb ik voor gewerkt! Een medaille is moeilijk maar, mits een topoefening met perfecte landing, mogelijk! Met deze mindset ga ik naar de finale: alles te winnen, niks te verliezen. De oefening verloopt goed en ik ga voluit voor een perfecte landing.  De afsprong voelt goed maar ga volledig de mist in bij de landing. Plots lig ik neer op de mat. Wat een verloren kans, ik moet vrede nemen met een 7e plaats maar heb geen spijt. Om te kunnen winnen moet je nu eenmaal risico’s durven nemen.

WK Ondanks temperaturen van rond de 40graden en een fantastisch hotelbuffet vertrek ik met een grote koffer gevuld met naast turnspullen en nationale kledij ook een sjaal en een grote hoeveelheid eten. Ik ben in de afgelopen jaren slechts 2 maal ziek geweest, 2 keer in Doha, ik neem geen risico! Enkele Innerme energy bars/gels, wat eiwitpoeder en repen, rijstwafels en een bus honing reizen mee naar elke stage of competitie. Deze keer had ik een veel uitgebreider pakket mee want ik wil in absolute bloedvorm zijn wanneer de competitie van start gaat!

We zijn reeds goed op tijd in Doha waardoor we ons rustig kunnen aanpassen aan de toestellen en wedstrijdhal. De eerste competitiedag breekt aan en ik besef dat voor de eerste maal in lange tijd de voorbereiding exact zoals ik wou verlopen is. Ik heb dan ook ontzettend veel zin in de kwalificaties. 

Het team zet een degelijke prestatie neer en ook mijn oefening verloopt goed. Het wachten begint, pas morgenavond om 22u de kwalificaties afgelopen. Dan pas weten we of we als ploeg de TOP24 halen, wat betekent dat we verder gaan in het kwalificatietraject naar de Olympische Spelen. En ook dan pas weet ik of ik een individuele finale heb aan de ringen.

Ik eindig op een 9e plaats, de reservepositie, want de beste 8 gaan door naar de finale. Dichtbij maar net niet. Ondanks dat dit een verbetering is van de 12e positie die ik op een vorig WK haalde is de teleurstelling groot. Dichtbij maar net niet is 2018 in een notendop. Ik ben het seizoen gestart met 3 doelen: een wereldbeker medaille, medaille op het EK en een finale op het WK. Het seizoen eindigen zonder ook maar 1 doel gehaald te hebben doet dan ook pijn.

Toch beschouw ik 2018 als een krachtig jaar omdat het motivatie en perspectief biedt voor 2019.  Ik heb de nodige aanpassingen gemaakt en gevonden om een stap vooruit te zetten. Meer dan alles was dit jaar een reminder dat turnen voor mij nooit gedraaid heeft om het halen van medailles. Ik hou van de sport, van de weg naar, van de uitdaging, van alles geven voor iets dat door de meeste onmogelijk geacht wordt.

In 2019 vinden de kwalificaties voor de Olympische Spelen 2020 in Tokyo plaats. Met de aanpak van en de lessen geleerd in 2018 ben ik meer dan ooit klaar om ervoor te gaan! 2019, BRING IT ON!

innerme